Als je lang in overlevingsstand (survival mode) leeft, staat je lichaam voortdurend in een toestand van stress en alertheid
Dat kan op termijn veel gevolgen hebben:
Fysieke gevolgen
- Verhoogd cortisol en andere stresshormonen
- Moeite met in slaap vallen of doorslapen
- Het gevoel dat je slaapt, maar niet echt uitrust
- Vermoeidheid die niet weggaat, zelfs na een nacht slapen
- Spierspanning, hoofdpijn, nek- en rugklachten
- Verhoogde hartslag of hartkloppingen
- Verzwakt immuunsysteem waardoor je sneller ziek wordt
- Spijsverteringsproblemen zoals maagpijn, misselijkheid of darmklachten
Mentale en emotionele gevolgen
- Altijd "aan" staan en moeilijk kunnen ontspannen
- Prikkelbaarheid of sneller boos worden
- Angstgevoelens, piekeren en een gevoel van onveiligheid
- Concentratie- en geheugenproblemen
- Moeite om plezier, rust of motivatie te voelen
- Emotionele blokkade: het gevoel dat je weinig voelt
- Grotere kans op burn-out, angststoornissen of depressieve klachten
Wat gebeurt er in de hersenen?
Wanneer stress langdurig aanwezig is, krijgt het alarmsysteem van de hersenen meer invloed, terwijl gebieden die helpen met plannen, relativeren en rustig nadenken minder goed functioneren.
Daardoor blijf je sneller gevaar of problemen verwachten, zelfs wanneer er op dat moment geen directe dreiging is.
Tekenen dat je nog in overlevingsstand zit
- Je kunt niet echt ontspannen, zelfs niet tijdens vakantie of vrije tijd
- Je voelt je schuldig wanneer je rust neemt
- Je bent voortdurend alert op mogelijke problemen.
- Je lichaam voelt gespannen zonder duidelijke reden
- Je hebt het gevoel dat je alleen maar doorgaat in plaats van leeft
Het goede nieuws is dat een zenuwstelsel dat langdurig in overlevingsstand heeft gestaan meestal weer kan herstellen, maar dat gebeurt vaak geleidelijk door voldoende veiligheid, rust, slaap, beweging, sociale steun en het verminderen van chronische stressbronnen.
Het is nooit te laat om terug veiligheid toe te laten.
Wees lief voor jezelf en omarm jouw rust
Liefs, Brenda
